Þegar verið er að hitcha/gára með einkrækjum er mikilvægt að hnýta fluguna á tauminn þannig að hausinn á flugunni snúi gegn straumnum og þá er lykkjunni (hestahnútur) brugðið yfir og fest. Þannig að taumurinn er á þeirri hlið sem snýr að veiðimanninum; leggurinn á flugunni og taumurinn eiga að mynda 90 gráðu horn.
Þetta tryggir að flugan fari rétt í vatninu. Það þýðir þó ekki að hægt sé að fara á milli bakka og gera engar breytingar. Það skiptir nefnilega máli hvoru megin viðkomandi stendur, það þýðir ekki að gáara öðrum megin og skella sér svo yfir og veiða hinum megin án þess að gera breytingar á hnútunum.
John D. Berger kom með einhverja flottustu einkrækjugáruflugu sem ég hef séð. Hann hafði hausinn aðeins aftar þannig að gáruhnúturinn er settur fyrir framan hausinn og þetta tryggir að gáran verður mjög nett eða nánast eins og rák eftir rakvélarblað. Hann sagði mér að því fínni sem gáran er, þeim mun öflugri verði flugan sem veiðitæki og með þá vitneskju hef ég notað þessa tækni á þriðja áratug með mjög góðum árangri.
Einkrækjur að hætti John D. Bergers.
Ég var svo heppinn að kynnast John Berger og verð honum ævarandi þakklátur fyrir alla kennsluna á mínum yngri árum og stundina þegar hann sýndi mér hversu öflug veiðiaðferðin að gáara væri. Kennslustundin fór fram á Breiðunni í Stekknum við Norðurá. John var að veiða gjótuna í fjærlandinu og þegar laxinn er að koma upp í fluguna lætur hann stangartoppinn falla aðeins þannig að fiskurinn hittir ekki fluguna. Þetta gerir hann sex sinnum og lætur svo fiskinn taka í sjöundu tilraun sinni til að hremma fluguna. Þarna fékk ég algjörlega magnaða kennslustund í því hvernig þessi aðferð virkar og hversu öflug hún getur verið.
Gáruhnútur settur á einkrækju. Muna að hafa haus á móti straum og herða hnút að sér.
Fleiri ráð frá Haugnum
Lærðu meira – smáatriðin skipta máli